Dag waarop deze eindigt

Later, wanneer de dag zich heeft teruggetrokken en de stilte weer ruimte krijgt, blijft dat ene moment bij me. Geen woorden, geen gebaren die vastgelegd hoeven te worden. Alleen het weten.

Ik voel geen behoefte om terug te kijken met vragen. Er is niets om te verklaren, niets om te corrigeren. Wat er was, was echt. Wat ik voelde, klopte. Elise hoefde niet groter te worden dan ze is, en ook niet kleiner. Ze mocht eenvoudig aanwezig zijn.

Ik sluit deze dag af met rust in mijn lichaam en helderheid in mijn hoofd. Niet omdat alles opgelost is, maar omdat niets meer hoeft te worden weggeduwd. Elise is geen momentopname. Ze is geen uitzondering. Ze is een deel van mij dat vandaag volledig mocht ademen.

Ik leg deze dag neer zoals hij was:
met zachtheid,
met waardigheid,
en met dankbaarheid.

Morgen hoeft niets hetzelfde te zijn.
Maar dit blijft van mij.