Aan jou, Angélique

Lieve Angélique,

Vandaag spreek ik tot jou als mezelf. Niet via hem, niet verscholen, niet voorzichtig. Vandaag ben ik Elise, en ik wil dat je weet wie ik ben wanneer ik straks naast je sta.

Ik heb naar deze dag toegeleefd met aandacht en zachtheid. Elke handeling, elke keuze, elke beweging was een manier om dichter bij mezelf te komen — zodat ik jou kan ontmoeten zonder schroom. Niet perfect, maar echt.

Ik wil dat je weet: ik verschijn niet om indruk te maken, maar om aanwezig te zijn. Om naast je te lopen, samen een ruimte binnen te gaan, samen gezien te worden. In mijn jurk, op mijn hakken, met mijn hart open. Niet groter dan ik ben, niet kleiner.

Misschien zie je mijn spanning. Die is er. Niet uit twijfel, maar omdat dit moment ertoe doet. Omdat jij ertoe doet. Omdat het moed vraagt om jezelf te laten zien zoals je werkelijk bent. En vandaag kies ik daarvoor.

Wanneer ik je aankijk, hoop ik dat je voelt wat ik voel: rust, elegantie, verbondenheid. Dat je ziet dat ik niet speel, maar leef. Dat ik hier sta — bewust, vrouwelijk, aanwezig.

Straks lopen we samen naar het gala. Niet als rollen, niet als verwachtingen. Gewoon als twee vrouwen die elkaar ontmoeten in een moment dat klopt.

Dit ben ik.
Dit is Elise.
En ik ben blij dat ik dit met jou mag delen.